Heb je weleens “ja” gezegd tegen iets terwijl er in jou een zacht (of luid) “nee” klonk? Misschien ging je mee in wat iemand anders vroeg uit plichtsgevoel, schuldgevoel of angst om iemand teleur te stellen. Of misschien doe je regelmatig dingen uit gewoonte die je eigenlijk weinig voldoening geven.
Onlangs onderzochten we in mijn Level 2A cursus Geweldloze Communicatie het Pad naar persoonlijke bevrijding, een oefening waarin we kijken naar dingen die we doen en waar we niet echt vrolijk van worden. Welke gedachten of innerlijke jakhalzen spelen daarbij mee? Veelvoorkomende voorbeelden zijn:
- “Ik doe het omdat het moet.”
- “Ik doe het omdat ik geen keuze heb.”
- “Ik doe het omdat het hoort.”
- “Ik doe het omdat het van me verwacht wordt.”
- “Ik doe het omdat ik anders bang ben liefde te verliezen.”
Marshall Rosenberg schreef in Geweldloze communicatie: een taal van het leven:
“Doe niets wat geen spel is! … Een belangrijke vorm van zelfcompassie is keuzes maken die puur voortkomen uit ons verlangen om bij te dragen aan het leven, en niet uit angst, schuld, schaamte, plicht of verplichting.”
De oefening helpt ons onder het moeten of zou moeten te kijken en opnieuw contact te maken met waarom we iets kiezen te doen: wat voor ons belangrijk is, of welke behoefte we met onze handelingen proberen te vervullen. Soms verandert dat de energie waarmee we iets doen. En soms ontdekken we dat we een heel andere manier willen vinden om voor die behoeften te zorgen.
Een uitnodiging: Probeer de onderstaande oefening om de behoeften achter een paar van je eigen moetens en zou moetens te onderzoeken.
Oefening: een pad naar persoonlijke bevrijding
Stap 1: Vind je “moetens”
Schrijf een paar dingen op die je in je leven doet en die je niet bijzonder leuk vindt, of waar je niet met speelse energie naar kijkt. Het kunnen dingen zijn waartoe je je verplicht voelt, of dingen waarvan je jezelf regelmatig zegt dat je ze moet of zou moeten doen.
Voorbeeld:
Ik moet met mijn partner mee als hij zijn ouders bezoekt.
Stap 2: Maak weer contact met keuze
Neem een van je uitspraken en probeer “Ik moet…” te vervangen door “Ik kies ervoor om…” Merk op wat er in je gebeurt als je het zo terugleest. Voelt het waar? Is er weerstand?
Voorbeeld:
Ik kies ervoor om met mijn partner mee te gaan als hij zijn ouders bezoekt.
Stap 3: Vind de behoefte achter je keuze
Voeg nu toe: “…omdat ik wil…”
Laat de zin op een natuurlijke manier afmaken. Kijk dan of je de behoefte of behoeften kunt vinden onder wat je hebt opgeschreven.
Voorbeeld:
Ik kies ervoor om met mijn partner mee te gaan als hij zijn ouders bezoekt omdat ik wil bijdragen aan het welzijn van zijn ouders in de laatste fase van hun leven en mijn man hierin wil steunen.
Behoeften: bijdragen en steun.
Stap 4: Onderzoek andere mogelijkheden
Vraag jezelf nu af: Vervult wat ik nu doe deze behoeften eigenlijk? Is er een andere manier waarop ik ze kan vervullen, of een manier om wat ik al doe zo te doen dat het beter voor mij werkt?
Voor mij werd dit heel concreet. Ik merkte dat ik me tijdens die bezoeken vaak niet verbonden voelde, omdat ik de gesprekken moeilijk vond om aan deel te nemen. Toen ik mijn diepere intentie herkende, bijdragen en steun, vond ik een andere manier om er te zijn. Ik begon mandalakleurboeken mee te nemen om te kleuren tijdens het bezoek.
Het was een kleine verandering, maar het hielp me om op een manier mee te doen die echter en voller voelde. En de moeder van mijn man ging zelfs met me meekleuren.
Jouw beurt: Probeer het met een van je eigen moetens of zou moetens en kijk wat je ontdekt. Wat gebeurt er als je contact maakt met waar je eigenlijk voor probeert te zorgen?
.jpeg)
