Onlangs vloog ik naar huis, naar Michigan, om tijd door te brengen met mijn familie en mijn 86 jarige vader te helpen de tuin klaar te maken voor de zomer. Elke dag werken we een paar uur samen: de grond omspitten, dakgoten schoonmaken en frambozen en bomen snoeien. Het is het tweede jaar dat ik dit doe, en ik merk hoe dicht ik me bij hem voel. Ik heb hem nog nooit zo vaak en zo openlijk zijn waardering horen uitspreken.
Wat me opvalt is hoe anders dit voelt dan toen ik jonger was. Als tiener was het bijna onmogelijk om mij te laten helpen. Ook als jongvolwassene herinner ik me hetzelfde verzet.
Wat verandert er als geven vanuit keuze komt?
Terugkijkend zie ik een deel van wat er veranderd is: levenservaring, zelf moeder worden en een groeiende waardering voor wat mijn ouders me gegeven hebben. En er is nog iets. De vreugde en diepe voldoening die ik nu voel hangen samen met het feit dat ik volledig vanuit keuze geef. Ik ben hier niet omdat het moet. Er is geen gevoel van plicht of verplichting. Ik weet niet meer wie er aan wie geeft. In mijn geven voel ik me zo gegeven aan.
In Geweldloze Communicatie (GC) kijken we naar wat er in ons leeft als we iets doen. Doen we het om schuldgevoel te vermijden, om als een goed mens gezien te worden of om er iets voor terug te krijgen? Of doen we het omdat het bijdraagt aan het leven, aan ons eigen leven en dat van een ander? Dezelfde handeling, zoals dakgoten schoonmaken, kan van binnenuit heel anders voelen. Een goede vraag is welke behoefte van mij vervuld wordt als ik geef. Vaak is dat bijdragen, verbinding of zorg.
Is er hoop voor ouders van tieners?
Veel ouders van tieners en jongvolwassenen vragen zich af of dit soort vreugdevol geven en ontvangen ooit komt. Mijn ervaring is dat het kan. GC heeft me enorm gesteund, zowel als moeder van mijn eigen zonen als als dochter. Het begint vaak met een verzoek waarin echt ruimte is voor een nee, want een ja vanuit keuze is een heel ander geschenk dan een ja onder druk.
Wat heeft ontvangen hiermee te maken?
Met overgave ontvangen is misschien wel het grootste geven. Als iemand ons laat bijdragen, geeft hij of zij ons de kans om onze zorg te leven. De dichteres Ruth Bebermeyer schreef hier een prachtig gedicht over, Given To. Ik ben er dol op en raad je aan het op te zoeken.
Hoe kun je dit zelf onderzoeken?
- Denk aan iets wat je deze week uit verplichting hebt gedaan. Vraag je af welke behoefte je hoopte te vervullen.
- Merk de volgende keer op of je het vanuit keuze kunt doen, of met zorg nee kunt zeggen.
- Als iemand je iets aanbiedt, probeer het dan te ontvangen met een eenvoudig dankjewel.
Dit zijn de plekken die we in mijn cursussen onderzoeken: hoe we verbonden blijven met onszelf en met elkaar, zodat dit soort geven op een natuurlijke manier kan ontstaan. Een goede plek om te beginnen is de Level 1 Foundation Course. Voel je wrok groeien als je geeft, dan kan zelfempathie helpen om te ontdekken wat je nodig hebt.
Veelgestelde vragen
Wat betekent geven vanuit keuze in GC?
Het betekent handelen omdat het bijdraagt aan het leven, aan dat van jou en van een ander, en niet uit plicht, schuldgevoel of de wens iets terug te krijgen. Van buiten kan de handeling hetzelfde lijken, van binnen voelt het heel anders.
Hoe stop ik met geven uit verplichting?
Begin met merken welke behoefte je hoopt te vervullen. Kijk dan of je het vrij kunt doen, of met zorg nee kunt zeggen. Geven vanuit keuze voelt meestal lichter dan geven uit plicht.
Is ontvangen ook een vorm van geven?
Ja. Als je met overgave ontvangt, geef je de ander de kans om bij te dragen en zijn of haar zorg te leven. In die zin zijn geven en ontvangen één beweging.
.jpeg)
.jpg)